Valk is een 13-jarige jongen die in de meivakantie vanuit de haven van Vlissingen mee mag op de viskotter Jannetje Maria om te kijken of de visserij iets voor hem is. Eigenlijk heet hij Peter, maar omdat hij alles zo scherp ziet, is zijn bijnaam Valk.

Tijdens de eerste dag op zee krijgt het schip een Engelse vliegtuigbom in haar netten. Daarvan blijken er nog heel wat te liggen op de bodem van de zee. De Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) moet de bom onschadelijk maken. De schipper legt Valk uit waarom er nog zo veel bommen voor de Zeeuwse kust liggen.

Hij vertelt over de gebombeerde Walcherse dijken tijdens de Slag om de Schelde. Hierdoor stroomde het zeewater het eiland op, dat voor 80 procent onder water kwam te staan. Dit verhaal kende Valk niet. Hij wil er meer over weten. Het leidt tot een zoektocht op Walcheren. Zo spreekt hij in Westkapelle een stokoude Britse vlieger die meedeed aan het bombarderen van de Walcherse dijken. 

Bij het inundatiemonument bij Vlissingen ontmoet hij een Duitse toerist, die in een van de bunkers in de duinen komt kijken waar zijn opa in de oorlog gelegerd was. Deze Duitser heeft daar nooit iets van geweten, totdat zijn oma een brief ontving van zijn opa. Een brief, die 76 jaar in Engelse archieven lag en nu pas is bezorgd. 

De oma van een klasgenoot van Valk vertelt hoe het was om in oktober 1944 te moeten vluchten voor het water. Deze vrouw wordt vanwege haar voorliefde voor Zeeuwse boterbabbelaars Oma Babbelaer genoemd. 

De geschiedenisdocent van Valk regelt dat zijn oom Anton in de klas over de inundatie en de tijd er direct na komt vertellen. Oom Anton vertelt een spannend verhaal over een kistje met handgranaten en bloedkoralen dat hij vlak na de oorlog ergens op Walcheren vond.